sobota, 18 maja 2013


Etiuda Szopena
Światełko do nieba
i tak naprawdę więcej już mi nie potrzeba...
Wzruszenie ogromne
od nadmiaru wspomnień...
to łza po policzku spływa
Tutaj rozumiem
tutaj to czuję...
jaka naprawdę jestem szczęśliwa
Słońca uśmiechy ,zapach zieleni
wiatr- co tu wiać nie przestaje
W świetle księżyca fontanna się mieni
tak- że z wrażenia przystajesz
Zostało to miejsce na stałe w mej duszy
nutkami Szopena wpisane
I znowu me serce tak bardzo się wzruszy
Gdy przyjdzie już czas pożegnania

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz