sobota, 28 maja 2016

Milczącym

Twoje milczenie boli
- ale nie karze
I pozwól, że nie nakarmię
tego, co daje Ci nadzieję
na moje cierpienie
Milczenie zniszczy 
prędzej czy później 
Twój plan
lejąc ciągle 
i nieprzerwanie wodę 
na młyn mojego 
wzrastania
I za to - mimo wszystko
 dziękuję 



11 komentarzy:

  1. Milczenie czułe, z kimś bliskim nie wadzi związkowi. Milczenie gniewne, związek niszczy, a to, o którym myślę, że piszesz jest najgorszą formą milczenia i świadczy o małostkowości oraz niskim poczuciu wartości milczącego...
    Przytulam :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak zwykle pięknie zebrałaś w całość to, co po mojej głowie się tłucze :) Popatrz ile jest różnych form milczenia, jak Cię znam Joasiu, to poświęcisz im jeden wpis na Twoim blogu- co Ty na to? A tak poważnie to... a zresztą... pomilczmy...

      Usuń
    2. Zgadzam się w związku z "milczeniem czułym" - bardzo podoba mi się ten zwrot, takie milczenie nie szkodzi, wręcz przeciwnie, fajnie jest pomilczeć z kimś kochanym:)

      Usuń
  2. Pani Gabrysiu, ktokolwiek sprawia Pani ból swoim milczeniem - nie zasługuje na Pani smutek. Jak wyżej - śmiem twierdzić że to niskie poczucie wartości. A jednak wielkim jest o tyle, o ile jest "wodą na młyn" Pani twórczości. Chyba Panią rozumiem - nie ma nic gorszego dla chcących sprawić nam przykrość udowodnienie im,że marnują czas i że marnują swoje zdrowie. Niechaj Pani rozkwita - na pohybel milczącym. Na chwałę Pani i Czytelnikom. Wierny - jak zwykle Czytelnik.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję. Cóż mogę więcej powiedzieć - doskonale mnie Pan rozumie. Czasem coś boli, ale co nas nie zabije to - wzmocni. Widać dane mi jest wzmacniać się co jakiś czas :) A jeśli z korzyścią dla Czytelników - to tylko dodatkowa dla mnie radość. Pozdrawiam i ciesze się, że znowu się „ widzimy” :)

      Usuń
  3. To prawda milczenie może być takie "dobre" optymistyczne nieomal jakby było "rozmową" i takie co potrafi sprawić ból.Wiedząc co nieco Gabrysiu myślę ,ze w tym przypadku -niestety -chodzi o to drugie.Moim zdaniem ten ktoś ...po drugiej stronie ma problem z sobą....czyli coś jest na "rzeczy". A tak co do milczenia....niektórzy sądzą ,że jak nie ma ciągłego dialogu....tak ciurkiem to coś nie tak....ja lubię czasem porozmawiać "milcząc".....a szczególnie gdy wokół mam przyrodę,coś tam szumi ktoś tam śpiewa....

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też tak mam ,że lubię pomilczeć takim wymownym milczeniem Grażynko:) licząc na zrozumienie drugiej strony. A to taka moja refleksja związana z wierszem poprzednim...

      Usuń
  4. Witaj Gabrysiu:) Wzruszył mnie ten wiersz, jest pełen mądrości i dojrzałości, pewnej prawdy życiowej. Różne są powody milczenia, ale jeśli ktoś milczy hodując w sercu złe uczucia...to nie wróżę mu dobrze.
    Dobrych dni Gabrysiu:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witaj Moniu, dziękuję za Twoje słowa - pięknie napisane. Pozdrawiam i także życzę dobrego tygodnia.

      Usuń
  5. Czytam Twojego bloga wystarczająco długo, żeby móc domyśleć się o kogo chodzi. Wiem, że to boli i wyrażam nadzieję, że ten smutny okres wkrótce dobiegnie końca :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. "Boże, daj mi cier­pli­wość, bym po­godził się z tym, cze­go zmienić nie jes­tem w sta­nie. Daj mi siłę, bym zmieniał to co zmienić mogę. I daj mi mądrość, bym odróżnił jed­no od drugiego" Pozdrawiam Gaju - Bożenko :)

      Usuń