czwartek, 11 stycznia 2018

Kruchość doskonała

Perfekcyjnie dopracowana
kruchość 
ludzkiego żywota
dopadła mnie
 w samym środku 
zabieganej zimy
Można...
Rano się nie obudzić
Nie dojść do krawężnika
po drugiej stronie przejścia
dla pieszych
Można
zdania nie skończyć…
I tylko zdziwione 
otwarte usta
zostają
 To naprawdę możliwe

34 komentarze:

  1. O tak, kruchość żywota i ulotność myśli...aż się boję zapytać, mam nadzieję, że to refleksja ogólna?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Raczej ogólna Asiu taka na temat... w ciągu dwóch dni usłyszałam dwie informacje o śmierci dwóch osób, takiej śmierci która zaskakuje...

      Usuń
  2. Kochana odkąd zschorowałam czesto myślę o kruchość i życia i dziękuję za każdy dzień.:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Agnieszko, ja tez dziękuję za każdy dzień a ostatnio dosłownie, prowadząc "dzienniczek wdzięczności" Za każdy spokojny i zdrowo przeżyty dzień i za wszystko co mnie spotkało. Pozdrawiam cieplutko.

      Usuń
  3. Piękny, refleksyjny wiersz...
    pozdrawiam serdecznie z nad filiżanki kawy:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Agnieszko, mam nadzieję, że o 22,15 to była juz tylko kawa zbożowa :) Dziękuję i pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  4. To prawda.W tym krótkim wierszu zawarłaś kwintesencję losu ludzkiego, jego ulotności...Nie znamy dna ani godziny. Kładziemy sie spać, a czy dane nam jeszcze będzie wstać? Chcemy przejsc przez ulicę, ale czy przejdziemy? Codzień zdarza sie tyle wypadków, codzien jest tyle nagłych końców.Rozpadamy sie pomału. Przeważnie niezauważalnie dla samych siebie. Kolejna choroba, ale to nic - idziemy dalej. Kolejna zmarszczka - ale to nic, jeszcze sie usmiechamy. Aż wreszcie los wyciągnie tę decydującą cegiełke z naszej czy z naszych bliskich kruchej budowli i wszystko runie...Jedyne co mozna, to doceniać to, co jest, ale nie zawsze o to łatwo.
    Ciepłe pozdrowienia Ci zasyłam, Gabrysiu!*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Olgo, napisałaś dokładnie wszytko to, co w wierszu ukryłam. Wczoraj koleżanka mojej cioci - starsza pani, chcąc zrobić zakupy dla wnuczki na urodziny , przechodziła po pasach i nie dotarła do ich zakończenia... Przedwczoraj wychowawczyni syna mojej koleżanki , rano się nie obudziła... takie wiadomości zawsze wywołują refleksje. Doceniam Olgo, jak tylko potrafię zwłaszcza od momentu, gdy los podarował mi nowe miejsce i nowe życie :) Ściskam serdecznie

      Usuń
  5. Fakt ! Wychodzimy z domu i nie wiemy czy do niego wrócimy , dlatego moja mama zawsze mówiła , aby nie rozstawać się w gniewie z nikim , bo może nie być już okazji do przeprosin...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I ma rację :) nawet w Biblii jest gdzieś napisane, by dzień nie zachodził nad naszym gniewem... Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  6. Gdy byłam młoda raczej inne myśli miałam w głowie. A teraz gdy choćby z racji przeżytych lat i zim oczywiście jestem bardziej nastawiona na obserwacje wokół.Zgadzam się w zupełności .....że nasze życie tak kruche jak .....nawet nie wiem czy porównanie do porcelany to dobre....Człowiek nie zna dnia ani godziny -ale za to właśnie cieszmy się z każdej chwili,z każdego uśmiechu,rozmowy,z tych "drobiazgów" codziennych.....Staram się to robić ,ale skutek nie zawsze jest taki o jakim się marzy....I tak na koniec bądźmy życzliwi dla siebie.Wtedy i świat wokół od razu będzie bardziej kolorowy.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pięknie napisane Grażynko, po co psuć to kruche życie, które tak naprawdę nie wiadomo, kiedy się zakończy.
      Mamy je tylko jedno, więc cieszmy się z każdej minuty :) Buziaki przesyłam

      Usuń
  7. Wspaniale to opisałaś, życie jest bardzo cenne i czadami tak lateo o tym zapomniec...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak jest Natalio i czasem trzeba sobie o tym przypomnieć. Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  8. Teraz to mnie 'powaliłaś'. Wiersz przepełniony prawdą, mocą. Każdy mówi...a innym się to przytrafia. Jednak wszyscy w tej sprawie jesteśmy równi. Tak naprawdę każda chwila może być tą ostatnią. Dlatego też każda chwila jest na wagę złota. Każda sekunda. <3

    Napisałaś genialny wiersz!!! <3

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję Agnieszko za Twoje słowa - to taki wiersz - refleksja. Zazwyczaj jak mnie coś takiego dopada, to musze to z siebie "wypisać" Pozdrawiam ciepło

      Usuń
  9. Jotka wyręczyła mnie z pytaniem, więc już wiem, że u Ciebie OK. Kruchość - jak ruletka, nie wiadomo na kogo padnie, młody wiek też nie jest gwarancją. Pozdrawiam :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pozdrawiam Gaju - masz całkowitą rację. Nikt nie ma gwarancji.

      Usuń
  10. Refleksyjny wiersz. Nie do uwierzenia, jak ten zegar pędzi. Coraz trudniej znosimy upływ czasu, coraz więcej chorych i tych, co odchodzą na zawsze. Człowiek zatrzymuje się wówczas i myśli o tym, jakie kruche jest życie, jak to szkło i tak łatwo go roztrzaskać. A potem trudno się zebrać.
    Serdecznie pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czasami przychodzą takie chwile, kiedy trzeba się zastanowić dokąd cały ten zgiełk prowadzi i czy przypadkiem nie można jakoś inaczej, lepiej, wolniej i mądrzej... prawda? Pozdrawiam Ultro

      Usuń
  11. Jak doskonale Twój wpis pasuje do ostatnich wydarzeń z mojego życia...Mój tata nadal walczy o życie, podłączony pod respirator...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przykro mi, ale musimy wierzyć, że wszystko będzie dobrze. Ściskam serdecznie

      Usuń
  12. Piękna refleksja. Życie jest ulotne i nie wiemy jak długie..., dlatego żyjmy pięknie dla siebie i dla innych:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mario dokładnie tak jest, każdy dzień przecież jest darem. Pozdrawiam

      Usuń
  13. Ja sobie to uświadomiłam, kiedy moja mama odeszła. Od tej pory na wszystko patrzę inaczej. I bardzo cenię sobie każdy dzień. Każda chwilę.
    Pieknie napisałaś Gabrysiu

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Każdej odejście bliskich, czy nawet wiadomości takie jak te, które otrzymałam - zawsze wprawiają w stan osłupienia i głebokiej refleksji. Pozdrawiam Agnieszko

      Usuń
  14. ach, bo zapomniałam dodać. Przymiotnik w tytule Twojego wiersza jest bardzo ważny. Tak, jesteśmy doskonali. Mimo tej kruchości. Myslę,że wszystko jest bardzo dobrze zaplanowane.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wiesz Agnieszko, że nawet nie wiem dlaczego napisała "doskonała", to znaczy nie wiedziałam ... teraz juz wiem :)

      Usuń
  15. Przemijanie... To straszne, bo żyjemy szybko nie myśląc wcale o tym, że kiedyś nadejdzie koniec... wszystko się skończy, nie wiadomo kiedy i nie da się na to przygotować, choćby nie wiem co ? Straszne.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Straszne Ulu masz rację, całe szczęście człowiek chyba tak został zaprogramowany, żeby o tym nie myśleć. Życie dostarcza tyle atrakcji i zapominamy... Pozdrawiam ciepło w ten mroźny poranek

      Usuń
  16. Czasem człowiek potrzebuje takiej refleksji. Nic nie jest wieczne - ciągle żywe. Może się tak zdarzyć, zdarzyło się nieraz na pewno, ale nie dołujmy się, póki jest dobrze, to niech tak pozostanie. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo dobrze podsumowałaś nasze rozważania 😊 pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  17. Często mam takie myśli, ale nie potrafię ubrać ich w tak piękne słowa :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jakoś czasem tak mi same wypływają 😊

      Usuń