Wieczorne rozmyślania

Z  nadchodzącą nocą

zabieram w swoje sny

tylko dobro 

Całą miłość

i wszelkie nadzieje

By z nimi rankiem

zacząć wszystko od początku

Nie ma już łez,

nie ma żalu

prowadzącego donikąd

W sercu zamykam 

 tylko radosne obrazy 

minionego dnia

Bo tam jest mój skarb,

gdzie moje serce

Chcesz zobaczyć?

Zapraszam w moje

 gościnne progi

Nie chcesz?

Odejdź 

Jest tak - lub - nie

Pomiędzy nimi,

nie ma nic

Uśmiech codzienności

Poranna kawa 

w tym samym miejscu

 co wczoraj

odrobiną życzliwości doprawiona

Ozdobiona figlarnym promieniem

słońca

Pocałunek na dzień dobry

 - opadający łagodnie w serce

jak piórko

zagubionego anioła

Słowo, może dwa 

dobre i ciepłe

Tęcza 

od brzegu smutku,

do brzegu pełnego

 słonecznej nadziei

Niezmienność, trwałość,

zaufanie

Nic wielkiego

Niejedna wyśniona bajka

może mnie omija

I czasem ktoś zamknie 

przede mną drzwi

udając, że nie słyszy pukania

Tym bardziej wtedy kocham

nieśmiały uśmiech

codzienności

W bajkowych salonach,

pewnie bym go nie zauważyła

Seria urodzinowa - "Dla Joasi"

Dzisiaj swe urodzinowe święto

ma Joasia miła

Która w mym życiu

całkiem niedawno się

pojawiła

I wcale nie będę się długo rozpisywała

Nie wiem

jak bym teraz bez niej

dzień jeden wytrzymała

Na bloga co -Pani od biblioteki- się nazywa

wchodzę kiedy rano

z łóżka się zrywam

Potem czytam Joasi komentarze

co rozweselają

wszystkie czytające twarze

A potem jeszcze zaglądam do skrzynki mailowej

czy czasem nie przyszły

wiadomości nowe

Tak więc Joasiu w Dniu Twojego Święta

wierna czytelniczka

o Tobie pamięta

Zdrowia, radości i pomysłów wiele

by Na Twoim blogu

mnożyli się przyjaciele

Marzeń spełnienia

wielu chwil wytchnienia

w ramionach ukochanego

Anioła Domowego

Autorka "Pogodnej dojrzałości"

życzy Tobie tego


Ps. Przy okazji zapraszam na stronę, gdzie wszystkie dotychczasowe życzenia zebrałam razem

Dwa lata...

Są chwile,

 gdy całe  niebo na głowę spada

I nic już potem nie ma

Pustka…

Zostaje cisza i ciemność

I gwałtowne bicie serca

A potem ze strachem 

rozglądasz się dookoła

i sprawdzasz,

co zostało po katastrofie

Czy wszystko jest na swoim miejscu

Nie wszystko...

okazuje się…

 i nie wszyscy...

I jesteś coraz bardziej sam,

w chwili kiedy

tak chciało by się

usłyszeć,

że to był tylko zły sen

Przyjęcie...

Z czasem kwitnienia

jest tak, jak z Nadzieją

Że jest...

Bo bez niej przecież 

nic by nie urosło

A z czasem,

kiedy owoc dojrzewa pod  

niebem

pełnym słońca - jest tak, 

jak z Miłością

 Jest - bo bez niej

nic nie miało by sensu

Owoce nie podlewane 

miłością

nie dojrzewają.

A z czasem zbiorów jest tak, 
jak z Wiarą,

która pozwala wierzyć

że to co najpiękniejsze

dopiero przed nami

Że owoc - tak samo jak wygląda

- smakuje... soczyście

To trzy moje przyjaciółki

zasiadły dziś 

wraz ze mną

do urodzinowej kawy

Słodzonej 

melancholią

Przedurodzinowo

W pewnym wieku ( pogodnie dojrzałym) nie wyczekuje się już urodzin tak, jak było to w czasach dzieciństwa. 

Nie wiem dlaczego, ale najbardziej utkwił mi w pamięci jeden urodzinowy prezent.

Była to pasta do zębów Putzi, szczoteczka i kubek - cały komplet.

Wąchałam tę pastę jak... no wąchałam :) bo w tamtych czasach nic tak nie pachniało tak, jak ona.

Ale ja nie o tym...

Jak tu się nie cieszyć z nadchodzących urodzin i jak tu je zataić? Skoro już dostaję TAKIE prezenty :)

Ten nadszedł od Pani od biblioteki  - Joasiu nie wiem co powiedzieć. To że dziękuję i że nie zasługuję ?... To za mało.

Zobaczcie sami :)

Urodzinowo dla Gabi

Czy Anioł

ma białe skrzydła

czy szatę

ma lekką jak tiul?

Czy w chmurach 

gdzieś pomieszkuje

i nie wie

co znaczy ból?

Czy może 

okiem surowym

nasz ziemski padół

lustruje?

Czy marszczy 

swe gładkie czoło

i naszych łez oczekuje?

Na szczęście

Anioł nie z chmury

przyleciał do nas

i spoczął.

Możemy

dobrze się przyjrzeć

jego łagodnym oczom.

Korale na szyi

poznaję,

szydełko w ręku

swym trzyma.

Ten człowiek 

z oczami Anioła

GABRYSIA się właśnie

nazywa!

Joanna K.

Spadająca gwiazda

Magiczna noc 

spadającej gwiazdy

 Tylko tej jednej z tysiąca 

Gwiazdy spełnionego 

marzenia 

Ufnie czekam jak dziecko 
na obiecany 
prezent

 Kiedy już spadnie ta jedyna,

 moje marzenia na wolność 
wypuszczę 

Magiczna noc 

spadających gwiazd, 

marzenia przygarnie 

i zamieni w błyszczący 
diament. 

A potem oświetli nim 
mroki zniechęcenia 

Wiersz o niczym ( upalny kryzys twórczy)

Ten wiersz, o niczym dziś będzie,

bo Anioł mój od pisania

Chyba pofrunął  ode mnie daleko

na wspólne anielskie, radosne

schładzanie

Skrzydła i nóżki anioły schładzają,

w zimnym i czystym jeziorze

Tylko czy nóżki anioły mają?

Znów czegoś nie wiem.. mój Boże…

I zabrał pióro, zostawił ciszę

i czas na rozmyślania

Lecz jak tu myśleć

i co napisać,

kiedy pot oczy zasłania

Poczekam aż wróci - w pokorze

cierpliwie

- mój Anioł

z wagarów sierpniowych

I tak - choć bez niego i jego pomocy

"o niczym” mój wiersz

już gotowy

Obecność ( małe święto - dwusetny wiersz :-) dedykuję wszystkim moim Czytelnikom)

Kiedy 

 strach przed nie poznanym

nigdy dotąd uczuciem

własnej nieporadności

ściska gardło

Wtedy można 

tylko sercem 

odezwać się do kogoś,

kto

ma do niego klucz

I teraz myślę, 

czy rozdałam wystarczającą 

ilość kluczy

To tak na przyszłość…

Bo  nie wiem

kiedy znowu

nadejdzie ta chwila, 

gdy słowa mają najmniejsze 

znaczenie

I potrzeba tylko obecności

Tej która usłyszy 

i przybiegnie

pomimo...

Anioł Stróż

Anioł Stróż

nigdy nie jest tak bardzo

 zajęty,

żeby nie słyszeć...

Czasem może troszkę udaje,

że coś innego ma na głowie

Żeby bardziej na siebie

 zwrócić uwagę

Anioł Stróż 

jak na stróża przystało,

ciągle się ma na baczności

A to udawanie obojętnego,

to taka mała kokieteria

z jego strony

Jak każdy...

lubi, 

by z nim po ludzku

porozmawiać

Żniwa

Koło życia

dojrzałym zbożem

przypomina 

o kolejnym przemijaniu

Dziś znów poczułam ten zapach

Zapach dojrzałych

i ciężkich kłosów,

Za chwilę ich już

nie będzie

Zostanie chleb,

który jednoczy

A zboże 

cierpliwie uczy dojrzewania,

aby poznać prawdę o sobie

I myśleć  uczy

O tym,

co... po mnie…

Kiedy czas żniwa 
nadejdzie

Latem

W środku lata,

kiedy owoce

słonecznie dojrzałe

zatrzymują swym pięknem

Spróbuj zobaczyć to,

 co masz

pod skorupą obojętności

Sprawdź,czy czasem

nie dojrzałeś już

na podobieństwo owocu

By dla siebie

i dla innych

wytoczyć się z warstw

 kolejnych skorup

I zachwycić świat

swym smakiem

i pięknem

Wiersz - jak muzyka

Dźwięki które rodzi serce,

melodią zapisuję

jak muzyk na pięciolinii

Czasem aż trudno

 palce powstrzymać

od nagłej chęci tańca

po klawiaturze 

roześmianych liter

Poranną melodię razem z ptakami

budzącymi świat

I wieczorną - w świetle księżyca

I te serdeczną, 

z miłości zrodzoną

I z uścisku kochanej dłoni 

Bo tyle tych liter

zaprasza do tańca moje dłonie

 i w sercu tyle 

muzyki się rodzi...

 Więc gram - słyszysz? 

Tak głośno jak tylko potrafię...